Get Adobe Flash player

Odwiedza nas 183 gości oraz 0 użytkowników.

Co czytałam/em w wieku 11 lat – wywiad z rodzicem

Uczniowie naszej szkoły chętnie czytają, interesują się nowościami wydawniczymi, rozmawiają na temat dobrej książki, godnej polecenia. Uczniowie klas V chcieli także dowiedzieć się co czytają ich najbliżsi oraz co czytali w ich wieku. W związku z tym przeprowadzili oni wywiad z wybranymi osobami z rodziny.

Poniżej wyróżnione wywiady.

Kamil Kumor kl. 5a

Wywiad z Magdaleną Kumor, moją mamą.

K. K.: Co czytałaś w wieku jedenastu lat?

M. K.: W tym wieku dużo czytałam. Mama podsuwała mi różne tytuły. Moimi dwiema najlepszymi książkami były pozycje Krystyny Siesickiej: „Fotoplastykon” i „Zapałka na zakręcie”. Podobała mi się także seria Małgorzaty Musierowicz, między innymi „Szósta klepka”. Duże wrażenie zrobiły na mnie książki o przygodach Ani Shirley. Wiele razy do nich wracałam. Fajnie czytało się „Szaleństwa panny Ewy”. Interesujące były też przygody Marcina Bigoszewskiego w książce „Głowa na tranzystorach”.

K. K.: Jakie były wtedy lektury?

M. K.: Podobne do obecnych, ale było ich dużo więcej. Lektury czytałam zawsze, ale nie lubiłam tych o smutnym zakończeniu. Wszystko co było w nich opisane brałam na serio. Najsmutniejsza byłam po przeczytaniu „Chłopców z Placu Broni”.

K. K.: Jakie książki były przyjemnością, a jakie tylko przymusem?

M. K.: Zdecydowana większość była przyjemna, choć do kilku nie chciałam nigdy wracać. Czasem wydawało się, że przeczytanie będzie karą, bo książka gruba i duża. Jednak już po kilku stronach okazywało się, że nie można „oceniać książki po okładce”. Podczas czytania „W pustyni i w puszczy” zdawało mi się, że razem ze Stasiem i Nel wędruję po Afryce.

K. K.: Kto był najlepszym autorem?

M. K.: Dla mnie była ich czwórka: Lucy M. Montgomery, Małgorzata Musierowicz, Krystyna Siesicka, Hanna Ożogowska. Pisali oni dla młodzieży i dzieci. Ich książki były łatwe do zrozumienia. Opisywały one codzienne życie naszych rówieśników. Dobrze czytało się też książki Kornela Makuszyńskiego.

K. K.: Czy był taki bohater z którym chciałabyś się zaprzyjaźnić?

M. K.:  Gdybym miała wybierać, byłaby to Ewa Tyszkowska z „Szaleństw panny Ewy”. Dziewczyna o twardym charakterze, dobrym sercu i zawsze wesoła świetnie nadaje się na przyjaciółkę. Myślę, że Ania Shirley też byłaby moją bratnią duszą.

K. K.: Jaka była najpopularniejsza książka w szkole?

M. K.: Kiedy ja chodziłam do szkoły nie było tabletów i komórek, a komputery należały do rzadkości. Dzieci zdecydowanie więcej czytały. Wydaje mi się, że dużym zainteresowaniem  wśród chłopców cieszyło się „W pustyni i w puszczy”. Dziewczyny raczej wybierały książki o Ani z Zielonego Wzgórza.

**********

Tomek Koziara kl. 5a

Wywiad z moją mamą.

T:Powiedz mi  Mamo, czy lubiłaś czytać książki, gdy byłaś w moim wieku?

M:Oczywiście. Była to moja ulubiona forma spędzania wolnego czasu.

T:Jakie książki najchętniej czytałaś?

M:Najbardziej podobały mi się książki przygodowe, ale czytałam także powieści o tematyce podróżniczej, historycznej, a także baśnie.

T: Czy pamiętasz nazwiska ulubionych autorów i tytuły najciekawszych książek?

M:Oczywiście. Pamiętam, że bardzo chętnie czytałam powieści Hanny Ożogowskiej oraz Edmunda Niziurskiego. Utkwiły mi w pamięci szczególnie takie tytuły jak: ,,Dziewczyna i chłopak, czyli heca na czternaście fajerek”, ,,Ucho od śledzia”, ,,Tajemnica zielonej pieczęci”, ,,Niewiarygodne przygody Marka Piegusa”, ,,Sposób na Alcybiadesa”, ,,Jutro klasówka”.

T:Co było tematem tych książek ?

M:Powieści te opowiadały o szkolnych i wakacyjnych przygodach dzieci w mniej więcej Twoim wieku. Bohaterami książki ,,Dziewczyna i chłopak” było bardzo podobne do siebie rodzeństwo Tosia i Tomek. Dzieci te podczas wakacji zamieniły się rolami, dzięki czemu przeżyły wiele ciekawych i zabawnych przygód. Z kolei tematem książek ,,Sposób na Alcybiadesa” czy ,,Jutro klasówka” Edmunda Niziurskiego były perypetie uczniów szkoły podstawowej, którzy chcieli znaleźć sposób na swoich nauczycieli i uczyć się z pominięciem tradycyjnego sposobu. Bardzo ciekawe, z wątkiem detektywistycznym było też opowiadanie o przygodach Marka Piegusa- chłopca, któremu przytrafiały się bardzo dziwne historie typu porwanie przez szajkę warszawskich bandytów.

T:Czy pamiętasz jeszcze inne równie interesujące książki?

M: Bardzo podobał mi się cykl powieści Zbigniewa Nienackiego o przygodach Pana Samochodzika – historyka sztuki, który zajmował się poszukiwaniem zaginionych zbiorów muzealnych. Duże wrażenie zrobiła na mnie też powieść Kornela Makuszyńskiego pt. ,,Szatan z siódmej klasy” opowiadająca o tajemnicy z czasów napoleońskich, którą podczas wakacji musiał rozwikłać niezwykle mądry i inteligentny chłopiec Adaś Cisowski.

T:Wymieniłaś głównie książki polskich autorów. Czy to oznacza, że tylko takie czytałaś?

M:Nie. Czytałam też wiele książek napisanych przez zagranicznych pisarzy. Przykładem może być cykl powieści kanadyjskiej pisarki Lucy Maud Montgomery opowiadających o losach osieroconej Ani Shirley adoptowanej przez rodzeństwo Marylęi Mateusza. W pamięci utkwiła mi także książka o przyjaźni Mary Lenox i chorego chłopca Colina napisana przez Frances Hodgson Burnett zatytułowana ,,Tajemniczy ogród”.

T: Powiedziałaś na początku, że czytałaś także książki o tematyce podróżniczej i historycznej . Pamiętasz jakieś tytuły?

M:W pierwszej kolejności wymienię najbardziej znaną polską powieść z wątkiem podróżniczym, czyli ,,W pustyni i w puszczy” Henryka Sienkiewicza. Pamiętam, że czytałam także „W 80 dni dookoła świata” Juliusza Verne’a. Książka ta opowiada o przygodach Fileasa Fogga, który założył się, że objedzie świat w80 dni, a swoją podróż odbywał za pomocą wielu różnych środków lokomocji. Z książek o tematyce historycznej pamiętam powieść Aleksandra Dumasa ,,Trzej  muszkieterowie”.

T:A jakie czytałaś baśnie?

M: Najchętniej autorstwa braci Grimm takie jak: ,,Żabi król”, ,,O wilku i siedmiu koźlątkach”, ,,Roszpunka” oraz Charlesa Parraulta, m.in. ,,Kot w butach”, ,,Paluszek”, „Śpiąca królewna”.

T: Dziękuję za rozmowę.

M: Ja także dziękuję i na koniec chciałabym ci życzyć, żeby czytanie stało się także Twoją pasją.

**********

Amelia Wojnowska kl. 5a

Wywiad z Panią Lucyną Wojnowską (moją mamą).

- Dzień dobry!

- Witaj!

- Chciałabym zadać Pani kilka pytań na temat ulubionych lektur w klasie 5.

- Proszę.

- Jaka była Pani ulubiona książka z klasy 5?

- Na pewno to była książka  pt. „O psie, który jeździł koleją”. Jest to opowieść o przyjaźni człowieka z psem. Pies w tej książce wyraża wdzięczność swojemu właścicielowi. Ta lektura bardzo mnie wzruszyła.

- Interesujące, a teraz następne pytanie. Lubiła Pani czytać, kiedy była Pani w moim wieku?

- Owszem, czytanie zawsze sprawiało mi przyjemność i tak zostało do chwili obecnej.

- Ostatnie pytanie. Jakie wskazówki dałaby Pani dzieciom?

- Czytając książki, lektury rozwijamy swoją wyobraźnię i zbogacamy słownictwo. Książki to też skarbnice wiedzy, dlatego uważam, że czytanie książek jest pożyteczne.

- Dziękuję Pani za wywiad oraz za tak mądre wskazówki. Do widzenia!

- Ja również dziękuję i polecam czytanie książek. Do widzenia!

**********

Jan Bąk kl. Vb

Wywiad z moją mamą.

Jan: Mamo, chciałbym z Tobą przeprowadzić wywiad.

Mama: Chętnie. Słucham.

Jan: Dobrze. A więc co czytałaś, kiedy miałaś 11 lat?

Mama: Najchętniej czytałam książki obyczajowe. Moją ulubiona pisarką była Lucy Maud Montgomery.

Jan: Jakie książki jej autorstwa przeczytałaś?

Mama: Przeczytałam wszystkie części „Ani z Zielonego Wzgórza”.

Jan: Która z nich podobała Ci się najbardziej?

Mama: Oczywiście, że pierwsza! Opowiada ona o niezwykle zabawnych przygodach rudowłosej Ani, wtedy mojej rówieśniczki.

Jan: Widziałem w Twoich zbiorach komiksy. Czy to znaczy, że je także czytałaś?

Mama: Pewnie mówisz o „Przygodach Koziołka Matołka”. Pamiętam je do dziś. Kolorowe obrazki działały na wyobraźnię i wprowadzały w bajkowy świat bohatera.

Jan: Czy chciałabyś dodać coś jeszcze?

Mama: Tak. Bardzo dobrze wspominam książkę „Czarodziejskie słowo” Walentyny Osiejew. Była pouczająca i ukazywała wielką moc prostych, wszystkim znanych słów. Koniecznie musisz ją przeczytać.

Jan: Bardzo chętnie. Dziękuję za wywiad.

Mama: Ja również dziękuję.

**********

Klaudia Piwowarczyk kl. 5b

Wywiad z moją mamą.

Mamo, co czytałaś w moim wieku?

Córeczko, w twoim wieku czytałam wiele książek. Były to lektury jak i książki przygodowe, „W pustyni i w puszczy”, „Ania z Zielonego Wzgórza”, „Braciszek i siostrzyczka”, „Czterej pancerni i pies” i inne, które czytasz i ty.

Która książka podobała ci się najbardziej?

Moją ulubioną książką była „W pustyni i w puszczy”. Była ciekawa. Działo się w niej dużo ciekawych rzeczy, można było wzbogacić swoją wiedzę o kontynentach afrykańskich i o ludach, jakie tam zamieszkują.

Czy mieliście bibliotekę szkolną?

Niestety, nie. Chodziłam do pobliskiej wsi 5 km, aby wypożyczyć książkę. Czasami padał deszcz, było zimno, ale szłam razem z koleżanką, ponieważ nie mogłam się doczekać, jaką książkę wypożyczę i o czym ona będzie. Wy teraz macie Internet i bibliotekę szkolną.

Czy lubiłaś czytać książki?

Pewnie! Czytanie książek było dla mnie jak zabawa. Przeczytanie książki uszczęśliwiało mnie. Miałam poczucie, że więcej umiem i że mogę się więcej dowiedzieć i zdobyć dobrą ocenę. Czytając książki, rozwijasz wyobraźnię, uczysz się słownictwa i ortografii.

Pewnie Ci się nudziło, gdyż nie było komputerów i dlatego dużo czytałaś?

Nie Klaudusiu, nie nudziło mi się, miałam bardzo dużo obowiązków, gdyż rodzice i dziadkowie prowadzili gospodarstwo rolne i musiałam im pomagać. Ale uwierz mi, mimo tych zajęć zawsze znajdowałam czas, aby poczytać. Czasami nawet na łące pod drzewem lub w domu wieczorem.

Nie byłaś zmęczona?

Byłam, Ale czytając przenosiłam siew świat bohaterów i wtedy zapominałam o zmęczeniu i nie mogłam doczekać się ich dalszych losów. Czytanie jest dobre na wszystko, nawet na problemy, więc czytaj dużo, a zobaczysz, że to wciąga i jest lepsze od wszystkich dzisiejszych wynalazków: audiobooków, filmów, itp.

Dziękuję Ci mamo, masz rację, warto czytać.

**********

Sara Guerfi kl. Vb

Wywiad z moją mamą.

S: Mamo, chciałabym zadać ci parę pytań na temat lektur.

M: Ok Córcia. Co chciałabyś wiedzieć?

S: Chciałabym wiedzieć, jakie lektury czytałaś w szkole podstawowej.

M: Na pewno były trochę inne niż te, które ty czytasz obecnie.

S: A czy lubiłaś je czytać?

M: Szczerze powiedziawszy nie bardzo lubiłam czytać lektury szkolne. Ogólnie nie lubiłam czytać. Ale kiedy zaczynałam jakąś lekturę, byłam ciekawa, jak się skończy, jak potoczą się losy bohaterów.

S: Jakie książki najbardziej zapamiętałaś ze szkoły i o czym one były?

M:Moje lektury w większości opowiadały o ciężkich losach dzieci w okresie przedwojennym. Były to książki przedstawiające ciemnotę ludzi i brak wykształcenia, ale zawsze zawierały jakiś morał. Do dziś pamiętam chorą Anielkę, którą włożona na „trzy zdrowaśki” do pieca chlebowego, żebysię wypociła, ale biedna dziewczynka zmarła z gorąca.

S: Mamo, to były bardzo smutne książki.

M: To prawda, nad wieloma z nich płakałam. Ty chyba też, czytając „Chłopców z Placu Broni”, lub „O psie, który jeździł koleją”. Czytaliśmy też wiele książek o przyjaźni, o wierności na przykład „Łysek z pokładu Idy”

S: Mamo, a teraz lubisz czytać?

M: Teraz bardzo, ale niestety nie mam tyle czasu. Dlatego czytaj jaknajwięcej książek i to nie tylko lektur. Książki dostarczają naprawdę wiele emocji i przeżyć.

**********

 

Filip Woźniak kl. Va

Wywiad z moją mamą.

 

F: Cześć mamo.

M: Cześć synku.

F: Czy mogę zadać Ci pytanie?

M: Oczywiście. W czym mogę ci pomóc?

F: Mamo, chciałem przeprowadzić z Tobą wywiad na temat: „Co czytałaś, gdy miałaś jedenaście lat”.

M: Tak. Pewnie. Pytaj śmiało.

F: Czy lubiłaś czytać książki?

M: (śmiech) No cóż…, trzeba przyznać, że czytanie książek nigdy nie było moja pasją, jednak mimo to ,dużo ich przeczytałam.

F: A jakie książki czytałaś?

M: Najwięcej to były lektury szkolne, bo to ucznia obowiązek, ale również czytałam inne książki, głównie przygodowe i dużo czasopism młodzieżowych.

F: A która lektura najbardziej utkwiła Ci w pamięci?

M: Oczywiście „W pustyni i w puszczy”, byłam na tym filmie nawet z całą klasą w kinie. To bardzo ekscytująca opowieść. Lubię książki przygodowe, dużo można się z nich dowiedzieć.

F: Mamo, czy warto czytać książki?

M: Jasne, że warto! Czytanie utrwala pisownię ortografii, rozwija wyobraźnię, poprawia pamięć i wzbogaca słownictwo. Niektórych anawet bardzo relaksuje.

F: Dziękuję bardzo mamo za wywiad i życzę miłego dnia.

M: Dziękuję.

**********

 

Dominik Papaj kl. Va

Wywiad z moją mamą.

Dominik: Jak jest Twoja ulubiona książka z czasów dzieciństwa?

Mama: Trudno wymienić jedną, jednak największe wrażenie wywarła na mnie pozycja pt. „Tarnina”.

D: Kto jest autorem tego wspaniałego dzieła”

M: Jest nim Jerzy Szczygieł, autor okrutnie doświadczony przez wojnę, podczas której stracił wzrok.

D: Co Ci się w „Tarninie” najbardziej podobało?

M: Najbardziej podobało mi się to, że opowiada o prawdziwej przyjaźni i braterskiej miłości grupy małych chłopców w trudnych czasach II wojny światowej.

D: Czy pamiętasz może imiona głównych bohaterów?

M: Jedyne imiona, jakie pamiętam, to Mietek i Benek.

D: Jakie uczucia towarzyszyły ci podczas czytania?

M: Towarzyszył mi smutek i przygnębienie, a jednocześnie radość, że nie muszę żyć w takich trudnych czasach i mogę cieszyć się beztroskim dzieciństwem. Muszę przyznać, że czytałam „Tarninę” z zapartym tchem i na dodatek kilka razy. Książka ma kontynuację w kolejnych powieściach tego autora „Ziemia bez słońca” i „Nigdy cię nie opuszczę”, które również przeczytałam.

D: Czy chciałabyś dodać coś jeszcze?

M: Chciałabym zachęcić Twoich rówieśników do sięgnięcia po wymienione książki po to, aby porównali swoje wolne od trosk dzieciństwo do życia osamotnionych dzieci walczących o byt i przetrwanie.

D: To wszystko, dziękuję bardzo za rozmowę.

**********

Bartosz Kralka kl. Va

 

Wywiad z moją mamą.

Bartosz: Sporo mamo czytasz gazet, książek trochę mniej. Czy książki Cię mniej interesują? Wolisz bardziej prasę?

Mama: Czytanie na bieżąco prasy jest szybką formą zdobywania nowych wiadomości. Ciągły pośpiech i brak czasu nie pozwala mmi na częste czytanie książek.

B: No właśnie… Kiedy ostatnio czytałaś książkę?

M: Jakieś dwa miesiące temu. Wiesz, że interesuję się ogrodnictwem, więc lubię czytać publikacje na ten temat.

B: A co to była za książka?

M: Była to książka napisana przez Witolda Czuksanowa „Ogród dla początkujących”, autor tej pozycji prowadzi także program w telewizji pt. „Rok w ogrodzie”.

B: Czytanie jest dla ciebie przyjemnością?

M: Tak, od najmłodszych lat miałam swobodny dostęp do wielu książek, gdyż w miejscowości, w której mieszkałam, była i jest do dzisiaj biblioteka publiczna. W wolnym czasie „pochłaniałam” pozycje polecane przez sympatyczną bibliotekarkę.

B: A co dokładnie czytałaś, gdy byłaś w moim wieku?

M: trudno powiedzieć, nie pamiętam. Na pewno obowiązkowe lektury np.: „W pustyni i w puszczy”, „Syzyfowe prace”’ „Łysek z pokładu Idy”’ „Timur i jego drużyna”’ „Nasza szkapa”, „Katarynka, „Ten obcy” i wiele innych.

B: To zabawne! Ja też miałem „W pustyni i w puszczy”.

M: Tak, akurat ta książka dalej jest w kanonie lektur dla szkoły podstawowej.

B: A coś oprócz lektur czytałaś?

M: Na pewno wiele pozycji, ale trudno mi teraz sobie przypomnieć tytuły.
B: Dziękuję Ci za poświęcony czas na przeprowadzenie wywiadu.

M: Mam nadzieję, że tak jak ja będziesz chętnie czytać książki.

**********

Hubert Tomczyk kl. Va

Wywiad z moim tatą.

 

Hubert: jakie były lektury szkolne, kiedy Ty chodziłeś do szkoły?

Tata: Były one bardzo podobne do tych, które ty czytałeś, m.in. „Łysek z pokładu Idy”, „Chłopcy z Placu Broni”, „W pustyni i w puszczy” oraz „Baśnie braci Grimm”.

H: A którą lekturę ze szkoły podstawowej pamiętasz do dziś?

T: Jest to „Akademia Pana Kleksa”, gdyż nie za bardzo przypadłam mi do gustu, a byłem zmuszony do jej przeczytania.

H: Jaki rodzaj książek najbardziej Cię interesował?

T: Z pewnością były to książki przygodowe i podróżnicze.

H: Czy lubiłeś czytać książki, jak chodziłeś do szkoły?

T: Gdy byłem mały, nie było komputerów, więc miałem dużo czasu, by czytać książki i czasopisma.

H: A jakie było Twoje ulubione czasopismo?

T: Nazywało się ono „Świat Młodych” i zawierało wiele informacji na temat całego świata i komiks na ostatniej stronie.

H: Czyli było to czasopismo przygodowe i przyrodnicze?

T: tak, wtedy najbardziej takie lubiłem.

H: A teraz, kiedy jesteś dorosły, nadal lubisz czytać książki?

T: Tak, nadal czytam książki, lecz innego gatunku: historyczne, naukowe z dziedziny fizyki i przygodowe.

H: Czy uważasz, ze warto czytać książki?

T: Warto, ponieważ rozwijają umysł i wyobraźnię.

H: Dziękuję Ci tato za wyczerpującą rozmowę.

 

**********

Nina Ostaszók kl. Vb

Wywiad z moją mamą.

 

Nina: Czy mogłabym z Toba przeprowadzić krótki wywiad?

Mama: Tak, słucham Cię.

N: Jakie książki czytałaś w moim wieku?

M: Czytałam wiele książek, ale moją ulubiona była „W pustyni i w puszczy” Henryka Sienkiewicza

N: O czym opowiada książka?

M: Jest to opowieść podróżniczo-przygodowa o dwójce dzieci Stasia i Nel, którzy zostali porwani przez Beduinów i uprowadzeni w głąb Czarnego Lądu. Młodzi bohaterowie doświadczają wiele przygód, poznają rośliny i zwierzęta, których w Europie nie można zobaczyć w naturze. Pokonują liczne niebezpieczeństwa, między innymi ciężką chorobę febrę, na którą zachorowała Nel. A dzięki odwadze i wiedzy Stasia udaje im się powrócić do rodziców.

N: Czy masz ulubionego bohatera tej powieści?

M: Tak, mam. Byłato dziewczynka o imieniu Nel.

N: Co ci się w niej najbardziej podobało?

M: Najbardziej podobał mi się jej charakter. Dziewczynka była krucha i delikatna osóbką. Mimo to trudy podróży nauczyły ja odpowiedzialności i zmusiły do wykazania się niebywała odwagą. Nel nie pozwala nikomu zrobić krzywdy, dzielnie stanęła w obronie Stasia i słonia o imieniu King. Bez marudzenia znosiła uciążliwą podróż: upał, pragnienie, trzęsącą jazdę na wielbłądzie.

N: Czego może nauczyć nas ta książka?

M: Z pewnością nauczy nas, aby nie poddawać się w trudnych sytuacjach i zawsze dążyć do celu, nawet jeśli mogą one wydawać się beznadziejne.

N: Czy poleciałabyś innym przeczytanie tej książki?

M: Tak, z pewnością polecam.

N: Dziękuję za wywiad i do zobaczenia.

M: Proszę. Do zobaczenia.

**********

Julia Walęzak kl. Va

Wywiad z moim tatą.

Julia: Dzień dobry, Tato, czy mogę z Tobą przeprowadzić wywiad?

Tata: Dzień dobry, oczywiście.

J:        Jakie książki czytałeś, będąc w moim wieku?

T:       Będąc w twoim wieku czytałem głównie książki przygodowe takie jak cała seria Tomków Alfreda Szklarskiego.

J:        A co Cię w nich tak ciekawiło?

T:       Jest to cykl będący świetną mieszanką patriotyzmu, przygód, podróży, historii o dorastaniu i przyjaźni. Do tego wszystkiego należy dodać piękne i niezwykle wierne opisy przyrodniczo-geograficzne, egzotycznych kultur i zwyczajów. Efekt jest po prostu wspaniały!

J:        Oczywiście, a może opiszesz jeszcze jakieś książki?

T:       Przepadałem jeszcze za serią o Panu Samochodziku Zbigniewa Nienackiego. Bohaterem serii jest pan Tomasz, dziennikarz, historyk sztuki, pracownik muzeum, detektyw. Poszukiwał on zaginionych podczas wojny dzieł sztuki, skarbu templariuszy, pamiętnika hitlerowskiego zbrodniarza, rozwikłał wiele zagadek, tropił przemytników dzieł sztuki. Nazwa Pan Samochodzik pochodziła od niezwykłego pojazdu którym się poruszał, nadwozie zbudowane metodami chałupniczymi, silnik i zawieszenie z Ferrari 410 SuperAmerica, nie wyglądał okazale, natomiast prędkość rozwijał niesamowitą jak na tamte czasy, dodatkowo działał jak amfibia czyli mógł poruszać się po wodzie.

J:        Czyli głównie czytałeś książki przygodowe?

T:       Tak, lubiłem, także westerny głównie Karola Maja, opisujące pasjonujące przygody Winnetou - syna wodza Apaczów i białego o wojennym przydomku, OldShatterhand, który uzyskał dzięki sile pięści, powalającej wrogów.

J:        Czy coś jeszcze?

T:       W twoim wieku zacząłem przygodę z powieściami o Śródziemiu od Hobbita J.R.R.Tolkiena, którą później kontynuowałem wielokrotnie czytając „Władcę Pierścieni” i „Silmarillion”. Nie ma chyba potrzeby, bym opisywał historie, które tam są opowiedziane, gdyż znasz je z ekranizacji, a jeśli chcesz poznać więcej i dokładniej, to przeczytasz sama.

J:        Dziękuję za wywiad.

T:       Bardzo proszę.

Ewelina Ciślak

marzec 2016

Przejdź do góry
Our website is protected by DMC Firewall!